Młoda cukinia, taka o długości 15-25 cm, z cienką, delikatną skórką i miąższem z niewykształconymi jeszcze gniazdami nasiennymi, jest najsmaczniejsza. Możemy ją chrupać na surowo bez obierania, krótko dusić, dodawać do sałatek. Wyrośnięte, starsze sztuki grillujemy, faszerujemy, robimy z nich placki i zupy.
Niezależnie od wielkości i koloru wybierane przez nas owoce muszą być twarde, ich skórka napięta, a barwa i aromat intensywne. Zwróćmy też uwagę na odcięte łodygi – jeśli są krótkie i suche, to znaczy, że cukinia dawno została zerwana, mogła więc już stracić walory smakowe. Sami także jej nie przechowujmy zbyt długo, do trzech dni od kupienia, najlepiej w ciemnym, chłodnym miejscu.
W niektórych gospodarstwach rolnych i na straganach możemy dostać kwiaty cukinii w wariantach: sam kwiat z łodyżką (kwiat męski) albo z małą zawiązką cukinii (kwiat żeński). Warto je kupić i np. usmażyć w cieście, dodać do omletu, nafaszerować.